Menu
Plan je bezoek
  • Vanaf: 17 januari 2020
  • Tot en met: 31 augustus 2020
  • Locatie: Museum de Fundatie

Annabel Oosteweeghel - INSOMNIA

Met Insomnia laat Annabel Oosteweeghel (1969) de wereld van de slapelozen zien. De duistere en verborgen wereld van de nacht, waarin de meesten van ons slapen maar 20 procent van de Nederlanders wakker is. De eenzaamheid, het woelen; nachtelijk lijden dringt zich aan je op in deze fotoserie.

Radio 1 - Nieuwsweekend, 18 januari 2020

Radio 2 - Annemiekes A-Lijst, 18 januari 2020

NRC - Het nachtelijk lijden der slapelozen, 18 januari 2020

Trouw - Woelen, draaien, dolen, 18 januari 2020
(ACCOUNT BENODIGD)

5 UUR LIVE, RTL4, 24 JANUARI 2020 

Annabel Oosteweeghel, Joris, uit de serie Insomnia, foto, 60 x 45 cm.Annabel Oosteweeghel, John, uit de serie Insomnia, foto, 45 x 60 cm.

Insomnia gaat over slapeloosheid en wat het doet met hen die er last van hebben. Hoe is het om uren wakker te liggen terwijl iedereen slaapt? Piekeren, een nachtwandeling maken, blijven liggen of opstaan en gaan werken, een tv-serie kijken of de vloer dweilen. Oosteweeghel portretteerde zestien mensen: mannen en vrouwen, jong en oud, uit heel Nederland en met verschillende achtergronden, elk met een eigen verhaal. “Ik wilde een serie maken over Insomnia, omdat veel mensen uit mijn omgeving lijden aan slapeloosheid. Het is een verborgen wereld die ik zichtbaar wilde maken. Hoe voelt het, zo eenzaam in de nacht, terwijl je wilt slapen? Is de toename van insomnia te relateren aan de stress van alledag, de dagelijkse overload aan informatie die via allerlei kanalen binnenkomt en verwerkt moet worden?”

“Het enige wat werkt, is op vakantie gaan naar Curaçao of Aruba. Daar is het zes uur vroeger en dan slaap ik goed.” Michelle Dorlandt (43)


Zaalfoto Insomnia

De foto’s lijken stills uit films met de slapelozen als figuranten in het decor van nacht. Geïnspireerd door het werk van Edward Hopper en Amerikaanse fotografen uit de jaren 60 zoals Larry Sultan en William Eggleston werkt Oosteweeghel met een sterk licht-donker contrast. Dit effect is versterkt aanwezig in haar foto’s omdat ze de lichtbron vaak buiten beeld plaatst, zoals caravaggisten dat in schilderijen deden. De scenario’s zijn vervreemdend. Enerzijds roepen de beelden herkenning op en zou je eigen huis zomaar het decor kunnen zijn waarin de slapeloze zich beweegt. Anderzijds verbeelden de foto’s een andere wereld, die van het nachtelijk dolen over straten, het strand of door het park. De esthetiek van de nacht en het lijden dat met slapeloosheid gepaard gaat gaan bij Insomnia moeiteloos hand in hand.

“De oefeningen van de fysio – in gedachten drijven op zee – heb ik achter me gelaten. Mijn gedachten verplaatsen naar iets anders lukt me niet.” Julia Akkerhuis (16)

Annabel Oosteweeghel, Marjon, uit de serie Insomnia , foto, 45 x 60 cm.

Annabel Oosteweeghel, David, uit de serie Insomnia, foto, 45 x 60 cm.

Annabel Oosteweeghel
Annabel Oosteweeghel (Bussum 1969) studeerde audiovisuele kunst aan Academie St. Joost in Breda. Zelf noemt ze haar verhalende foto’s imaginary documentary, want de beelden die ze maakt hebben een sociaal maatschappelijke uitgangspunt, maar zijn tot in detail door haar geënsceneerd en gestileerd.

In 2015 publiceerde ze haar eerste boek Oblivious. Hiermee werd ze finalist van de Lensculture Exposure Awards en genomineerd voor de Dutch Photography So Award 2015. Met Insomnia won Oosteweeghel in 2018 de European Newspaper Award voor de categorie Portrait.

Soundscape Insomnia
Op de tentoonstelling klinkt een soundscape van Stijn Hosman en Zeger de Vos. Zij hebben speciaal voor dit project in de verstilde uren van de nacht gewerkt om haar bijzondere ritme en stemming te integreren in het compositieproces. Door specifieke elementen van geluiden uit te vergroten en te vervormen, en met uitgestrekte muzikale structuren te werken, worden de leegte en het onbehaaglijke gevoel van insomnia benadrukt.

Zeger de Vos is componist en geluidskunstenaar uit Amsterdam. Door vergeten en moderne technieken te combineren creëert hij sublieme virtuele klanklandschappen van nostalgie en verwondering. Geïnspireerd door technieken uit de abstracte schilderkunst, werkt De Vos met een palet van texturen uit veldopnames en complexe kleurlagen van elektronische en akoestische instrumenten. Algoritmische processen liggen aan de basis van het klankontwerp en de muzikale structuur, wat vaak zorgt voor een organische, meditatieve en contemplatieve ervaring. 

Stijn Hosman is een componist en muziekproducer gevestigd in Amsterdam. Hij combineert akoestische instrumentatie en moderne geluiden met invloeden uit elektronische, experimentele en hedendaags klassieke muziek. Naast eigen albums creëert Hosman ook muziek voor film, televisie en installaties. In 2019 bracht hij met elektronisch duo Polynation het album Igneous uit waarmee zij vier sterren recensies ontvingen in zowel de NRC als de Volkskrant en hij componeerde onlangs muziek voor museum Naturalis.

Annabel Oosteweeghel, Michelle, uit de serie Insomnia, foto, 45 x 60 cm.Portret Annabel Oosteweeghel, foto: Monica Stuurop.

Insomnia verschijnt in boekvorm bij uitgeverij Waanders & de Kunst, met interviews van Carlijn Vis en met een nawoord van Ralph Keuning. Het boek is vormgegeven door Sybren Kuiper.



-

Afbeelding header: Annabel Oosteweeghel, Julia, uit de serie Insomnia, foto, 45 x 60 cm.


  • Vanaf: 17 Jan 2020
  • Tot en met: 31 Aug 2020
  • Locatie: Museum de Fundatie