Menu
Plan je bezoek
  • Vanaf: 20 februari 2018
  • Tot en met: 03 juni 2018
  • Locatie: Kasteel Het Nijenhuis

Jan Cremer

Met 30 werken van Jan Cremer heeft Museum de Fundatie de grootste museale collectie van de kunstenaar in huis. In het kasteel en in de tuinzaal van het Nijenhuis zijn 23 werken uit zijn oeuvre te zien. Het museum onderstreept hiermee het belang van Jan Cremer, die met zijn onorthodoxe techniek en dito persoonlijkheid zichzelf na de oorlog in één klap in de frontlinie van de Nederlandse moderne kunst heeft geplaatst.

Jan Cremer begon al op zijn veertiende met schilderen. En het was meteen raak. Geen voorzichtige eerste stappen, geen aarzelend zoeken, maar al direct de felle kleur en het grote gebaar. Na meer dan een halve eeuw ontwikkeling zijn die twee kenmerken nog altijd de basis van zijn kunst. Cremer spreekt zich krachtig en zonder reserve uit.

Cremer is geen schrijver die schildert. Het begon allemaal met schilderen, het schrijven kwam daarna. Of misschien is het juister om te stellen dat het begon met kijken. Schilderen en schrijven zijn voor Cremer namelijk twee verschillende manieren om datgene wat hij om zich heen ziet vast te leggen en te verwerken. De ene keer op papier, de andere keer in verf. 

De jonge Jan Cremer, geboren op 20 april 1940 in Enschede, lanceerde zichzelf in het Parijs van de jaren 50. De lichtstad was destijds een internationale smeltkroes van kunst en cultuur, waarin hij als artistieke veelvraat zijn levenshonger probeerde te stillen. In Parijs ontwikkelde hij zijn zogeheten ‘Peinture Barbarisme’, woest beschilderde doeken met dikke lagen verf, gemengd met zand, jute en andere materialen. Met zijn onorthodoxe techniek en dito persoonlijkheid plaatste hij zichzelf in één klap in de frontlinie van de moderne kunst.


Jan Cremer

Jan Cremer, Woestijngevecht, 1959, gemengde techniek op doek, 200 x 150 cm. Museum de Fundatie (verworven met steun van de BankGiro Loterij), Zwolle en Heino/Wijhe.

In 1961 verliet Cremer de wereldstad Parijs (waar hij wel een atelier aanhield) voor het afgelegen Ibiza. De brandende zon en het ruige landschap leidde tot een serie werken die in hun trefzekere schriftuur haast oosters aandoen. Ze laten zien hoezeer schilderen en schrijven in elkaars verlengde kunnen liggen en soms elkaar overlappen. Bij Cremer was dat letterlijk het geval. De publicatie van zijn niets-verhullende schelmenroman Ik Jan Cremer in 1964 choqueerde de culturele elite in Nederland. Met de opbrengst van deze “onverbiddelijke bestseller”, die later in tientallen landen werd vertaald, vestigde hij zich in het Chelsea Hotel in New York. Daar begon hij opnieuw te schilderen, ditmaal geen abstracte doeken vol verfgeweld maar expressieve en kleurrijke tulpenvelden. Cremers incorporatie van het Hollandse clichébeeld bij uitstek mag gezien worden als een verbinding tussen de pure schilderkunst van Parijs en Ibiza met enerzijds de grote Hollandse landschapstraditie en anderzijds de anti-traditionele pop art van New York.

In 2015 was in Museum de Fundatie een grote overzichtstentoonstelling van Jan Cremer te zien.


  • Vanaf: 20 Feb 2018
  • Tot en met: 03 Jun 2018
  • Locatie: Kasteel Het Nijenhuis