Menu
Plan je bezoek
  • Vanaf: 19 september 2020
  • Tot en met: 03 januari 2021
  • Locatie: Museum de Fundatie

ROB SCHOLTE - REPRODUCTIE VERPLICHT

Rob Scholte (geboren Amsterdam, 1958) is de koning van het copyright. Afbeeldingen uit kunst en reclame, maar ook uit het alledaagse leven, vormen het uitgangspunt voor zijn schilderijen. Zonder zich te schamen gebruikt hij bestaande beelden, die hij zichzelf toe-eigent door adequate toevoegingen, aanpassingen en contextverschuivingen. Hij legt onverwachte verbanden en goochelt met de betekenis. Originaliteit en eigendomsrechten zijn voor hem, zo lijkt het, van geen enkel belang. Reproductie in alle vormen kenmerkt Scholtes kunst en juist deze reproducties zorgen ervoor, dat zijn werk een groot publiek bereikt. “Het meest gereproduceerde kunstwerk is daarom het belangrijkste”, zei hij ooit. Museum de Fundatie laat van 16 mei tot en met 6 september 2020 een omvangrijk overzicht zien van zijn schilderijen.Rob Scholte, De Schreeuw, 1985, acrylverf op doek 180 x 150 cm, courtesy Städel Museum, collectie Städelsches Kunstinstitut, Frankfurt am Main, © Pictoright Amsterdam 2020.

Scholte is de onmisbare exponent van de roerige en roemruchte jaren 80 van de vorige eeuw. Zijn schilderijen dragen bij aan de nieuwe herwaardering van figuratieve schilderkunst na het modernisme, bij Scholte sluit dat abstractie overigens helemaal niet uit. Zijn kunst is even idealistisch als commercieel, zowel alternatief kritisch als gelikt kitschy, ironisch en bloedserieus, vooral steeds, als een soort rode draad, paradoxaal. Scholte is onweerlegbaar de meest besproken levende Nederlandse kunstenaar, behorende tot de internationale postmodernistische stroming. Historische thema's, literaire verwijzingen, het gebruik van ironie, het spel van waarheid en leugen, stijlloosheid, evenals het gebruik van citaten uit ‘hoge’ en ‘lage’ cultuur die met elkaar botsen, zijn kenmerkend voor de geest van de 21e eeuw. Als geen ander markeert Scholte de overgang van modern naar postmodern. De thematiek van zijn oeuvre is het verschil tussen unplugged en connected. Zijn schilderkunst lijkt ouderwets ten opzichte van een computer, maar floreert wonderlijk wel online op het wereld wijde web, dat internet heet.Rob Scholte, Verboden vruchten, 1985, collectie Stedelijk Museum Amsterdam.

Op Scholtes schilderij Reproductie verplicht, naamgever van de tentoonstelling, vechten twee gekleurde cherubijnen om een zwart-witte appel en op de door Scholte daaronder geschilderde Kodak color control patches staat te lezen: “The colors have been selected as representative of those inks commonly used in photomechanical reproduction”. Scholte gaat verder op dit credo, dat wel als de basis aanname van zijn kunst gezien kan worden. Niet alleen is de stijl van Scholte plat, schijnbaar zonder persoonlijk handschrift, ook zijn de kleuren door hem bepaald op basis van inkt, zoals gebruikt bij drukken van een fotomechanische reproductie. Door op deze manier te schilderen vindt Scholte de drukpers steeds opnieuw uit, laag over laag, van licht naar donker, dan van donker naar licht en weer terug, steeds preciezer en met meer definitie. Hij noemt het zelf “God erin schilderen”. De onderwerpen, die hij kiest, zijn vaak algemeen en leesbaar. Ze sluiten aan bij de bekende massamedia, maar Scholte schuwt traditie en religie niet.

Rob Scholte, Cover, 1986, acrylverf en goudverf op doek, 171,5 x 129,5 cm, collectie SCHUNCK, gemeente Heerlen, langdurige bruikleen Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, foto: Tim Koster, RCE, © Pictoright Amsterdam 2020.

Scholte studeert kort in Groningen aan Academie Minerva en de Vrije Academie in Den Haag (1975-1976), voordat hij aan de Gerrit Rietveld Academie te Amsterdam afstudeert in Audiovisuele Vormgeving  bij Jos Houweling (1977-1981). Scholte neemt deel aan de openingsshow in het Amsterdamse kraakpand W139 (1982), waar hij met Sandra Derks later in datzelfde jaar het omvangrijke Rom 87 laat zien, geraffineerde variaties op een in de Hema gekocht kleurboek voor kinderen. In de jaren die volgen baart hij veel opzien o.a. bij galerie The Living Room in de hoofdstedelijke Jordaan met zijn minutieus geschilderde werken die tegen de alle heersende trends ingaan.Rob Scholte, On the origin of species, 1988, acrylverf op doek 150 x 150 cm, collectie Museum Boijmans-van Beuningen, Rotterdam, © Pictoright Amsterdam 2020.

Scholte maakt al snel deel uit van de Nederlandse society wereld, voortdurend blijft hij in de publiciteit. Als kunstenaar maakt hij in die tijd een bliksemcarrière door, ook internationaal. Hij werkt samen met internationale collega's Georg Dokoupil en Peter Schuyff. Na zijn participatie aan de Biënnale van Sao Paulo (1983), toont hij De schreeuw op de documenta in Kassel (1987). Korte tijd later wordt hij professor ‘Schilderkunst’ aan de Hochschule van Uni-Kassel, daarna exposeert hij San Marco kitsch als ‘No expo’ in het Nederlandse paviljoen op de Biënnale in Venetië (1990). Een jaar later krijgt hij zijn grootste opdracht: een 1200 vierkante meter grote schildering in de kopie van Huis ten Bosch in Nagasaki, door hem betiteld Après nous le Déluge (1991). Het project is hem letterlijk op het lijf geschreven: het enige origineel te zijn in een stad vol met replica's van de Hollandse architectuur in een land als Japan, dat net als Scholte zijn succes mede dankt aan een eigen interpretatie van het auteursrecht. In 1995 voltooit hij dit mega project, maar ondertussen is hij slachtoffer geworden van een bomaanslag (24 november 1994). Op de eerste verdieping van Arti et Amicitiae stelt hij zijn geëxplodeerde BMW ten toon (1995). Vier jaar werkt Scholte met een aantal assistenten aan de wand- en plafondschilderingen met een iconografie die wijst op de voortdurende herhaling van oorlog als onterechte motor van de wereldgeschiedenis. Voor zijn met acryl geschilderde werken put hij uit zijn omvangrijke archief met afbeeldingen uit kunstgeschiedenis en media.Rob Scholte, Reproductie verplicht, 1986, acrylverf op doek 175 x 175 cm, particuliere collectie Berlijn, © Pictoright Amsterdam 2020.

Daarna wordt het stil rond Rob Scholte, wat een bewuste keuze van hem is. In 1988 is hij al naar Brussel verhuisd, waar hij blijft wonen tot hij naar Tenerife vertrekt (1995), om pas in 2003 van het Canarische eiland naar Nederland terug te keren.  Vier jaar na terugkomst betrekt hij het voormalig postkantoor in Den Helder (2007). Hij opent daar het Rob Scholte Museum (2013), maar de gemeente heeft andere plannen met het gebouw. Woning, atelier en het museum van Scholte worden door de politie ontruimd (17 april 2018). De juridische procedures hierover zijn nog steeds gaande.

Rob Scholte, Question Mark (Pig with cigarette), 1993, acrylverf op doek, 120 x 203 cm, collectie SCHUNCK, gemeente Heerlen, foto: Edo Kuipers, © Pictoright Amsterdam 2020.

Museum de Fundatie wijdt al eerder twee tentoonstellingen aan Scholte met ‘Silk Cut’ (2011), een facelift van de klassieke kabinetten van Kasteel het Nijenhuis en de ‘Embroidery Show’ (2016) met duizend borduurwerken door anonieme makers vervaardigd, gekocht door Scholte, daarna door hem omgedraaid en gesigneerd. Het klinkt onwaarschijnlijk, maar Scholtes laatste overzichtstentoonstelling in Nederland dateert van meer dan 30 jaar geleden in Museum Boymans-van Beuningen (1988). Het is tijd voor een retrospectief van Scholte. Daarom laat Museum de Fundatie in Zwolle de hele volgende zomer, van 16 mei tot en met 6 september 2020, een overzichtstentoonstelling van de schilderijen van Rob Scholte zien, met vele bruiklenen uit museale en particuliere collecties in binnen- en buitenland, met als toegift nieuw werk!



-
Header: Rob Scholte, foto: Michiel van Nieuwkerk.


  • Vanaf: 19 Sep 2020
  • Tot en met: 03 Jan 2021
  • Locatie: Museum de Fundatie